Loty żaglowe

Loty żaglowe – wyjątkowe doświadczenie latania

Nasze lotnisko położone jest w niezwykłym miejscu – otoczone górami, które tworzą idealne warunki do lotów żaglowych. Dzięki ukształtowaniu terenu wiatr może napływać z różnych kierunków, a zbocza gór działają jak naturalna „rampa powietrzna”, unosząc szybowce wysoko nad doliną.

Lot żaglowy polega na wykorzystaniu wznoszącego ruchu powietrza powstającego wtedy, gdy wiatr napotyka stok góry. Strumień powietrza zostaje skierowany ku górze, tworząc tzw. żagiel – niewidzialną falę nośną, która pozwala szybowcowi utrzymywać wysokość, a często nawet się wznosić, bez użycia silnika.

To właśnie wyjątkowe położenie naszego lotniska sprawia, że żagiel znajduje się bardzo blisko miejsca startu. Oznacza to, że szybowce mogą stosunkowo szybko wejść w strefę wznoszenia i rozpocząć długie, spokojne loty wzdłuż górskich zboczy.

Dla pilotów oznacza to możliwość niezwykle dynamicznego latania, a dla pasażerów – niezapomniane widoki na góry, doliny i otaczający krajobraz z zupełnie nowej perspektywy. Lot żaglowy to połączenie natury, aerodynamiki i pilotażu – prawdziwa esencja szybownictwa.

Zasady bezpiecznego latania na żaglu

Zachowanie bezpieczeństwa w lotach żaglowych nastręcza zwykle pilotom sporo trudności. Przyczyna tego tkwi w fakcie, iż z mniejszym niż na termice doświadczeniem wykonują loty zboczowe w bardzo trudnych warunkach, a więc przy silnych wiatrach, w gwałtownej turbulencji, w pobliżu terenu i zawietrznej, często tuż pod podstawą chmur i przy skłonności do jej obniżania się, na dodatek – w tłoku między wieloma innymi szybowcami. To spiętrzenie trudności wymaga starannego podziału uwagi w locie i ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa.

Aby uniknąć w lotach żaglowych niebezpiecznych sytuacji należy:

Nie przybliżać się do zbocza na odległość mniejszą niż 100 m;
Stale kontrolować prędkość, wysokość i tor swojego lotu;
Stosować się do reguł ruchu zboczowego;
Obserwować latające razem szybowce, przewidywać ich manewry i utrzymywać odległość od nich co najmniej 50 m;
Przy locie jeden za drugim w niewielkiej odległości i na zbliżonych wysokościach wykonywać zakręty (jeżeli względy bezpieczeństwa na to pozwalają – wysokość nad zboczem, silna turbulencja, mocne duszenie) dopiero po wykonaniu zakrętu przez poprzednika, tak aby w czasie manewru starać się nie stracić go z pola widzenia;
Utrzymywać co najmniej prędkość optymalną, gdy odległość do zbocza zmaleje do 100 m oraz w silnej turbulencji;

Nie oddalać się wzdłuż zbocza od lotniska, gdy żagiel jest niepewny;
Przerwać lot zboczowy, gdy pogarsza się wyraźnie widzialność, występuje intensywny opad, podstawa chmur obniża się do 150 m nad grzbiet zbocza lub od strony nawietrznej zbliżają się niskie chmury oraz gdy zbyt wiele uwagi absorbują latające razem szybowce.

Uwaga: Latanie na zboczu „na siłę”, polegające na niebezpiecznym zbliżaniu się do terenu i zmniejszaniu prędkości celem zachowania resztek wysokości, kończy się zwykle przymusowym lądowaniem na zboczu. Szczególnie niebezpieczny jest lot z małą prędkością nisko nad grzbietem stoku, gdyż w razie podduszenia nie ma możliwości ucieczki w dół stoku. Należy pamiętać, że na dowietrznej stronie zbocza w odległości do 50 m od niego oprócz noszeń występują poziome i pionowe wiry, które powodują gwałtowny spadek prędkości, turbulencje i znaczne duszenia.